It's time to say Goodbye

 what's happened in past it's belong to past

nie tak dawno temu bo w ubiegłym tygodniu

podczas rutynowych prac konserwatorskich mojego laptopa

padł dysk 

utraciłem wszystkie dane: zdjęcia, wideo, notatki, archiwum, konspekt i podwaliny na pracę magisterską...

przez klika dni lamentowałem z tego powodu

ale mówię sobie zaraz zaraz

czy to nie jest zrządzenie losu?
to wydarzenie uświadomiło mi
że to Znak
że to wypadkowa Kader
czyli Przeznaczenia, nieuniknionego losu, naszej Drogi
tych wszystkich zdarzeń które muszą się zdarzyć w naszym życiu

jednakże zauważyłem że to zdarzenie wpisuję się w moją <<zawiesinę>> egzystencjalną
gdzie nie podejmowałem wyzwań, nowych projektów
wbiłem się w okres stagnacji
prostych, rutynowych czynności
z dopowiedzeniem że w owym czasie dużo czasu zajmowało mi rozmyślanie nad
Przeszłością

ta sprawa z utraceniem danych na dysku
pozwoliła mi w końcu
zamknąć drzwi
które za długo były otwarte

od tamtej chwili porzuciłem za sobą Przeszłość
i wszystko to, co z nią było związane
to nie trwało parę dni czy tygodni, a lata...
Życie wciąż mnie zaskakuje, pokazało mi jak jedno z pozoru błahe wydarzenie potrafi zamknąć pewien etap nad którym pracowało się sporo czasu
już dość
to zamknięty rozdział
cała reszta to Przeszłość

czas uporać się z <<demonami>> przeszłości
by móc całym sobą otworzyć się na
Dziś i Przyszłość
Budowanie Jutra zaczyna się Dziś
więc znajdź w sobie tą siłę
i uporządkuj <<bałagan na strychu>>


patrz na Znaki
a żyć Ci będzie lepiej
owszem to nie łatwe
ale przecież nasze życie to nieustanne wypełnianie naszego przeznaczenia

All Out Of Love

C’est le monde où l’espace est fait de notre sang
W tym świecie nasza krew jest przestrzenią jedyną

Des oiseaux teints de rouge et toujours renaissants

Czerwone ptaki ciągle biorą postać inną

Ont du mal à voler près du coeur qui les mène

I przy sercu, co rządzi nimi krążą z trudem

Et ne peuvent s’en éloigner qu’en périssant

Oddalić się od niego nie mogą, bo giną.

Car c’est en nous que sont les plus cruelles plaines

Bo w nas jest pustych równin okrucieństwo zimne

Où l’on périt de soif près de fausses fontaines.

Gdzie się kona z pragnienia u fałszywych źródeł

***

https://www.youtube.com/watch?v=JWdZEumNRmI


***


Rok zajął mi powrót tu.
Bardzo tęskniłem się, za przestrzenią i wolnością myśli, jaką daje prowadzenie bloga
miałem pisać, dziennik, kupiłem nawet stosowny kalendarz, który mieściłby moje dzienne zapiski
jednak ten pomysł umarł następnego ranka
Ciągle, na swojej Drodze spotykam setki znaków i silnych przeczuć a i tak postępuje inaczej.
Może to dlatego, że jestem bardzo skomplikowaną osobą, która pragnie jasnej prostoty życia,
życia, zwykłego, powszedniego 
zbyt dużo w moim życiu schematów, planowania, tej całej politycznej poprawności, 
które chciałby przygasić płomień mojej kreatywności, spontanizmu i wysiłku,
który włożyłem by być właśnie w tym miejscu
tylko
Ciągle otaczają mnie ludzie, przez cały dzień,
w pracy, na uczelni, w czasie wolnym, który spędzam od ostatniego lata na ciągłych spotkaniach 
ale gdy wracam do pustego mieszkania, zostaje sam ze swoimi myślami
to smutne
że młody człowiek jest sam
bez Kobiety, która rozjaśniła by jego sprzeczności
których chcę w sobie zmienić...

bez większej filozofii dochodzę do wniosku, że trzeba robić swoje i na innych się nie patrzeć,
nie chce mieć potem moralnego kaca, że pokierowałem swoje życie tam, gdzie nie do końca chciałem, by zostało pokierowane
koniec końców
kto
jak nie my
sobą nie pokierujemy w tę jedną, właściwą i słuszną stronę
gdzie Drogę wskazuje rozum i serce
które ufne zamarza z braku Miłości
tymczasem
idzie Wiosna
gwizd świeżego wiatru
podpowiedział nowe spojrzenie na pewne sprawy
i przypomniał że
śniegu już stopniały
noc się skończyła
a 
przybliżył się dzień



***


nawet samotne drzewo pośród pół
gdy czas przychodzi
otula się nowymi liśćmi



***

Defying Gravity

ostatnio przeżywałem jakiś czas głębokiego impasu...

czułem się jakby zamknięty w czterech ścianach bez ruchu

a życie toczy się dalej

życie jest bardzo długie - t.s. eliot

***

Ostatnio często zdarza mi się wyrażać to, co czuję przez piosenkę

i taką piosenką na dziś jest Defying Gravity:

Coś się we mnie zmieniło
Coś nie jest takie same
Skończyłem z graniem według zasad
Cudzej gry 
Za późno by ponownie zgadywać
Za późno by wrócić do spania
To czas by zaufać moim instynktom 
Zamykam oczy i skaczę 

To czas by starać się
sprzeciwić się grawitacji 
Myślę, że postaram się
sprzeciwić się grawitacji 
Pocałuj mnie na pożegnanie 
Sprzeciwiam się grawitacji 
I ty mnie nie poniżysz 

Skończyłem z akceptowaniem ograniczeniem 
"Które ktoś inny mi nasuwa" 
Pewnych rzeczy nie jestem w stanie zmienić 
Ale póki nie spróbuję, nigdy się nie dowiem.
Za długo byłem przerażony
Tracąc miłość, którą chyba straciłem 
Więc, jeśli to jest miłość
To ma ona za wysoką cenę 

Chciałbym prędzej wyzwać
sprzeciwienie się grawitacji
Pocałuj mnie na pożegnanie 
Sprzeciwiam się grawitacji 
Myślę, że spróbuję
Sprzeciwić się grawitacji 
I ty mnie nie poniżysz 

Chciałbym prędzej wyzwać
sprzeciwienie się grawitacji
Pocałuj mnie na pożegnanie 
Sprzeciwiam się grawitacji 
Myślę, że spróbuję
Sprzeciwić się grawitacji 
I ty mnie nigdy nie poniżysz 
Poniżysz mnie 
Ohh ohh ohhh!

That was just a dream!

co się polepszy

to się popieprzy

co się zbuduje

to się zrujnuje

co się ustali

to się obali

Polak musi mieć

łeb i dupę

ze stali

Tym jakże kolokwialnym "wierszyku" zaczynam dzisiejszy post na VF

A w tym tekście powyżej jest zawarta cała prawda

bo nigdy nie jest tak, że aż usłane różami

wgl wszystko jest bez sensu

wybaczcie jest jesień i muszę trochę ponarzekać

wszystko mnie wkurza i irytuje

praca

dom

znajomi

ale

zawsze Wam powtarzałem i będę powtarzać z uporem maniaka

że nie ma niczego ponad nasze siły.

Zostawiam Was z tą myślą na dobranoc i na dzień dobry

i na każdy Wasz dzień

Nice

Gdybyś powiedziała mi, że kiedyś będą tutaj wszyscy

Nigdy bym nie zwątpił w to co mam

Gdybym dostrzegł cię u mego boku w mojej bitwie wcześniej

Wtedy czułbym, że nie jestem sam

Przerzuć kartkę, zaryzykuj, bądź dziwakiem

Nie idź ścieżką, własną depcz, otwórz głowę

Zanim powiesz, zrozum, bądź

Nigdy nie burz, buduj, twórz

Smakuj, milcz, myśl i czuj

Zrozumiałem - by żyć musisz chwytać dzień

Wstań by biec, bo istnieć nie znaczy żyć

Weź się w garść, ten dzień jest twoim dniem

A wierzę, że będzie dla każdego z nas piękno w naszych sercach

Gdybym nie był sobą, gdybym w mojej bitwie miał kogoś - 

Czy bym wtedy zwątpił i wciąż stał?

Gdyby każda strata mogła zysk dać i na mojej drodze,

Gdyby każdy kolec różę miał...

Konotując miejsce słów, migawki zobacz

Jest ryzyko oswojenia nadal

Zbędna mowa, nowa krótko skrzydła

Miękkość kości, kielich, ból, łapacz snów

Zrozumiałem - by żyć musisz chwytać dzień

Wstań by biec, bo istnieć nie znaczy żyć

Weź się w garść, ten dzień jest twoim dniem

A wierzę, że będzie dla każdego z nas piękno w naszych sercach

Potrafimy kochać i marzyć

Dlatego wszyscy jesteśmy zwycięzcami...

Tak wiele serc, wiele słów, wiele snów jest w nas

Tak wiele łez, wiele chwil, jest w nas

Tak wiele serc, wiele słów, wiele snów jest w nas

Tak wiele ciepła jest w nas, jest w nas

Zrozumiałem - by żyć musisz chwytać dzień

Wstań by biec, bo istnieć nie znaczy żyć

Weź się w garść, ten dzień jest twoim dniem

A wierzę, że będzie dla każdego z nas piękno w naszych sercach

New Directions

made in bangladesh

wszędzie zielono i do tego ten deszcz

często wywołuje to niebezpieczny dreszcz

bangladesh jest jak jakiś dziki zwierz

mocno uważaj by nie dać się zjeść

bangladesh

loty pozytywne ale i negatywne teshhh:>

" Wiersz o Bangladeszu " zasłyszany od Marczi nie schodzi z mojego opisu na gadu- gadu od dłuższego czasu,                                                                                                                                                            a ostatni czas to taki misz-masz Bangladeszu, bo wszędzie jest zielono, ale miejscami pada deszcz...

Oczywiście to metafora, zieleń to synonim Nadziei - Wyspa Szczęśliwa, jedyna na tym Morzy Niepewności, na której zawsze świeci Słońce Szczęścia.

Na tej Wyspie nie ma Dobra, ani Zła,

są tylko konsekwencje tych wyborów.

Na Wyspie tej nie ma miejsca na smutek, a dzień na tej Wyspie jest lepszy niż innych tysiąc innych spędzonych w prozie Życia.

Na Morzu Niepewności, woda jest zdradliwa, nawet się nie obejrzysz, a tu może zanieść się na sztorm.

Na morzu tym wiecznie pada deszcz, nie możesz po nim płynąć wpław, szczególnie sam.

Pojedynczym śmiałkom nie udało się dopłynąć wpław do Wyspy Szczęśliwej. 

Wyruszyli na tę wyprawę samotnie...

Morałem z tej bajki jest to, że samemu nie zawsze osiągać swoje cele,

znacznie lepiej jest jak ma się kogoś ze sobą, kogoś, kto nie boi się zaryzykować, kto wskoczy za Tobą na Morze Niepewności i nie będziecie wiedzieć dokąd prąd morski was zaprowadzi, czy do łez czy do śmiechu...

Jednakże zawsze warto próbować!

Chcę podejmować nowe kierunki, nowe zadania.

Czas bym i ja wyrzucił kompas, który prowadził mnie <<drogą na skróty>>

która nie jest do zaakceptowania, gdy chce się dopłynąć do Wysp Szczęśliwych.

Moim celem są Wyspy Szczęśliwe.

Moim wielkim marzeniem jest tam dopłynąć, by razem z Osobą, w której ulokowałem swoje uczucia bezpiecznie Tam dopłynąć i nigdy nie odpływać.

Jednak nic na siłę, ani z litości, jeżeli ktoś nie chce płynąć, pozwól mu nadal moczyć się w bagnie swoich lęków, fobii i braku odwagi.

Gdy nie uda się wam przepłynąć oboje, wtedy każ swojemu Sercu, by znalazło w sobie tyle siły, by płynąć dalej w pojedynkę,

wszak kto powiedział że to nie możliwe ?

xoxo

p.s. Istnieć to nie znaczy Żyć

You R the only exception

Drogi Pamiętniku,
Przez dziewięć miesięcy się wiele wydarzyło...
Chce Ci opowiedzieć o najważniejszej kwestii z tego czasu - o Miłości.
Od kwietnia byłem singlem, a dziś jestem pełnym Miłości,
znów otworzyłem swe serce na to najpiękniejsze uczucie.
Tylko tym razem jest trochę inaczej...
W porównaniu do innych Miłości, które przeżyłem, ta jest inna.
( każdą osobę w swoim życiu kocham / kochałem na swój sposób )
Czuję, że wieź którą budujemy teraz jest mocna, silna i trwała.
I czuję, że zakochałem się jak dziecko, chyba po raz pierwszy w życiu
chce zaangażować się w ten związek  all in, tak na 100 %
robię rzeczy, których "na trzeźwo" bym nie zrobił, czuję się jak zakochany gimbus
a każdy dzień utwierdza mnie w moim uczuciu, 
które sprawia że każdego dnia nad niebem mojego życia świeci słońce.
We wtorek jedziemy razem do mazurskiego Reszla, by spędzić ten tydzień tylko we dwoje, bez Internetu i telefonów, z dobrą książką w ręku, z dobrą pogodą na atrakcje nad wodą, podziwiając piękno mazurskiej wsi, ah to będzie piękny tydzień ! To będzie nasz tydzień !
I reszta życia together, I hope so ...
A to wszystko zaczęło się tak niewinnie, od kwietnia, 4 dokładanie, od jednej wiadomości, kótra zmieniła wszystko...

Kończę, napisze już, gdy wrócę z Mazur, a w głowie non sto chodzi mi ta piosenka:

Żegnaj Drogi Pamiętniku,
napisze czy wrócę z Krainy 1000 Jezior
xoxo

p.s. Życie jest piękne, jak kocha się prawdziwie :*